Felsefe Tarihi 7

von Umberto Eco

352 Seiten, Taschenbuch

Kurzbeschreibung des Verlags

XIX. yüzyildan XX. yüzyila olan dönemi niteleyen felsefeler birbirlerinden son derece farklidirlar. Bu bakimdan, onlari tek bir etiket altinda toplamak ya da ortak paydalarini belirlemek kolay degildir. Dolayisiyla bu dönem felsefesinde geleneksel ve ideallestirilmis insandan cok, cesitli güc veya dürtülere sahip olan insan göz önünde bulundurulur. Bununla birlikte, XX. yüzyilda idealizm Croce ve Gentile tarafindan, Marksizm de Gramsci, Frankfurt Okulu ve Lukacs tarafindan cesitli yönlerden yeniden ele alinir. Yeni-Kantcilik, tarihselcilik, fenomenoloji, Bergsonculuk, psikanaliz, yeni-spiritüalizm, varolusculuk, pragmatizm ise bu dönemde gelisen yeni akimlardir. Daha cok bu yüzyila özgü bir ayrim olarak görülen analitik felsefe ile kita felsefesi ise toptanci bir tutumun ötesinde bir zenginlige sahiptirler. Kita felsefesi, Marksizmin, Husserlin, Heidegger ile Adornonun, Sartre ile Habermasin ve Foucaultnun bir arada yer aldigi, oldukca uyumsuz bir bütünü ifade eder. Russell, Wittgnstein, Quine gibi dil felsefecilerinin calismalari ise analitik anlayisin kanonlari olarak bu zenginlige eklemlenir.